Przejdź do głównej zawartości

Najlepsze horrory 2010-2019 (work in progress)


Poprzednią listę pierwszej dekady XXI wieku miałem wówczas nierozszerzoną, stąd pozycje, które się tam znalazły (pomijając top 11) nie do końca jeszcze oddawały pełen ogląd. Trochę rzeczy zobaczyłem później, ale takie są prawidła list - jest to zabawa bez końca.

Horrory z lat 2010-2019 staram się śledzić uważniej, ale na pewno coś pominąłem. Myślę jednak, że dana lista dość dobrze oddaje to, co mi się podobało. Rzecz jasna nie każda pozycja jest tu czystym horrorem, ale nie oznacza to, że nie zawiera elementów charakterystycznych dla tego gatunku.

Skala gwiazdkowa: trzy gwiazdki to film świetny, dwie - bardzo dobry, jedna - dobry.



Dziedzictwo. Hereditary (Ari Aster, 2018)  


Pyewacket (Adam MacDonald, 2017) 


Rytuał (David Bruckner, 2017) 

To (Andy Muschietti, 2017) 


Uciekaj! (Jordan Peele, 2017) 

The Void (Steven Kostanski & Jeremy Gillespie, 2016) 

A Dark Song (Liam Gavin, 2016) 


Neon Demon (Nicolas Winding Refn, 2016) 

Tenemos la Carne (Emiliano Rocha Minter, 2016) 



Hush (Mike Flanagan, 2016) 

Czarownica. Bajka ludowa z Nowej Anglii (Robert Eggers, 2015) 

Z lasu (Corin Hardy, 2015) 

Crimson Peak. Wzgórze krwi (Guillermo del Toro, 2015) 

Demon (Marcin Wrona, 2015)  

He Never Died (Jason Krawczyk, 2015)  

Bone Tomahawk (S. Craig Zahler, 2015) 

Coś za mną chodzi (David Robert Mitchell, 2014) 

GirlHouse (Trevor Matthews, 2014)  

Aux yeux des vivants (Alexandre Bustillo & Julien Maury, 2014)  


Babadook (Jennifer Kent, 2014) 


Wolf Creek 2 (Greg McLean, 2013) 

Tylko kochankowie przeżyją (Jim Jarmusch, 2013) 


Dark Touch (Marina de Van, 2013) 


Pod skórą (Jonathan Glazer, 2013) 

In Fear (Jeremy Lovering, 2013) 

Maniac (Franck Khalfoun, 2012) 

The Lords of Salem (Rob Zombie, 2012) 


Berberian Sound Studio (Peter Strickland, 2012) 


Dom w głębi lasu (Drew Goddard, 2012) 

Lekcja zła (Takashi Miike, 2012) 

Livide (Alexandre Bustillo & Julien Maury, 2011) 

Lista płatnych zleceń (Ben Wheatley, 2011) 


Następny jesteś ty (Adam Wingard, 2011) 


Twixt (Francis Ford Coppola, 2011) 

The Devil's Business (Sean Hogan, 2011) 

The Devil's Rock (Paul Campion, 2011) 

The Tunnel (Carlo Ledesma, 2011) 

Porąbani (Eli Craig, 2010) 

Plaga wampirów (Jim Mickle, 2010) 

Pirania 3D (Alexandre Aja, 2010) 


Tsumetai nettaigyo (Sion Sono, 2010) 

Ujrzałem diabła (Jee-woon Kim, 2010) 


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Ulubione horrory z lat 2000-2009

Dawno nie robiłem żadnej listy, więc dla odmiany wrzucam krótką z umiłowanymi horrorami z poprzedniej dekady. Nie był to okres szczególnie udany dla tego gatunku, więc niestety wyboru sporego nie miałem (albo nie dotarłem do skrytych perełek). Wyjaśnia to np. obecność na mojej liście filmu rodzaju "The Host", w połowie dramatu, w połowie horroru. Z tą klasyfikacją gatunkową to nie była taka prosta sprawa, ale gdy zestawiłem go z "Taxidermią" czy "Głodem miłości", dziełami również kategoryzowanymi jako horrory, wydał mi się zdecydowanie bardziej trafnym wyborem.


The Host: Potwór, reż. Bong Joon-ho, rok 2006 Jak wyjaśniałem pokrótce we wstępie, jeden z paru filmów na liście, który nie jest czysty gatunkowo. Reżyser pomysłowo przemiela nurt Monster Movie przez społeczno-rodzinny dramat, wstrząsająco obrazując widzowi, że to własny rząd wydaje się bardziej przerażający niż ogromna, zmutowana ryba. Tak oryginalne, wciągające, a nawet niekiedy przejmujące …

Najlepsze filmy 2017 roku

To pierwsze podsumowanie od czasu 2013 roku, gdzie żaden z filmów nie zasłużył na miano arcydzieła. Ale wbrew pozorom to był dobry rok. Gdybym szedł śladem Cahiers du Cinema lub paru innych krytyków i postanowił uwzględnić 3. sezon "Twin Peaks" na swojej liście, to umieściłbym go na samym szczycie. Chociażby za ten nieprawdopodobny 8. odcinek. I korci mnie niezmiernie, bo pomimo ewidentnie serialowego formatu, ostatnie dzieło Lyncha i Frosta można również klasyfikować jako 18. godzinny film w duchu "Out 1" Rivette'a czy "Berlin Alexanderplatz" Fassbindera. Nawet dwa pierwsze odcinki miały pokaz kinowy w Cannes, a w przyszłym roku cały sezon zostanie puszczony w jednym z amerykańskich kin. Ale stwierdziłem, że lepiej jednak trzymać się propozycji stricte kinowych, żeby nie mącić zbytnio (choć gdybym faktycznie chciał wymieszać seriale z filmami, to zwycięzcą były 3. sezon "Pozostawionych" - najwspanialsza rzecz, jaką oglądałem w 2017 roku). …

Rodzina Soprano - popkulturowy majstersztyk

Fascynacja mafią/przestępczością zorganizowaną od niemalże pół wieku jest mocno zakorzeniona w świadomości kulturowej. Dzieje się to za sprawą głośnych filmów gangsterskich, tak często cytowanych w przeróżnych formach medialnych, żeby nie wymieniać tych najważniejszych: dwóch pierwszych części Ojca Chrzestnego Francisa Forda Coppoli, Chłopców z ferajny Martina Scorsese, Człowieka z blizną Briana De Palmy czy Dawno temu w Ameryce Sergio Leone. Gatunek filmów gangsterskich jest bez wątpienia niepodzielną własnością Amerykanów, choć pojawiają się wybitne wyjątki w postaci arcydzieł francuskiego reżysera Jean-Pierre'a Melville'a (Samuraj, W kręgu zła). O ile wpływ wczesnych filmów rodzaju Małego Cezara Mervyna Leroya, Wroga publicznego Williama Wellmana i oryginalnego Człowieka z blizną Howarda Hawksa na późniejsze arcydzieła gatunku jest niepodważalny, to jednak dopiero adaptacja powieści Mario Puzo dokonała znaczącej transformacji w sposobie portretowania mafii/gangsterów. Jak …